All Things Claudia

Al best een tijd heb ik deze Emerio slowjuicer . Eerst werd mijn aandacht getrokken door apparaten die veel duurder zijn, maar ik koos voor deze omdat ik zo'n vermoeden had dat hij misschien niet zo veel gebruikt zou worden. Ik ben namelijk helemaal gek op keukenapparaten, maar dan vooral het uitzoeken, kopen en fantaseren wat ik er allemaal mee zou kunnen maken! Ik ben best een keukenprinses hoor, als je dat van jezelf mag zeggen. Ik kan recepten volgen en een gerecht laten slagen. Maar ik kan ook zelf experimenteren en nog iets lekkers op tafel zetten ook. Restjes? Daar kan ik vaak nog best iets mee.  Een slowjuicer hoort er ook echt bij, voor iemand die van keukenapparaten houdt en graag gezond leeft. Ik houd ook echt wel van fruit. En van groente ben ik ook niet vies, al hoort dat voor mij bij het avondeten.  Met mijn slowjuicer heb ik nog niet erg veel geëxperimenteerd. Ik heb er wel eens restjes groenten in gegooid, die dan nog best een lekker sapje gave...

Vandaag begaf ik me weer eens in de diepe krochten van Netflix, en ik kwam uit bij de documentaire GMO OMG. Deze docu kwam uit in 2014 en was het initiatief van Jeremy Seifert. Hij vroeg zich af wat hij zijn kinderen te eten gaf, en ging op zoek naar antwoorden.  Ik ben zelf best bewust bezig met voeding. Ik koop weinig bewerkt voedsel en ik kook en bereid veel eten zelf. We eten weinig fast food en kant en klaar maaltijden. Pakjes, doosjes en zakjes vind ik niet eens lekker, dus ook het kruiden van ons eten doe ik zelf.

Een paar jaar geleden at ik elke ochtend havermout. Met magere melk en een paar rozijntjes, meer niet. Het was een goede, gezonde gewoonte. Maar bij een verhuizing moest ik de magnetron achterlaten en sindsdien is mijn havermout nooit meer zo goed gelukt. Tot grote ramp laat ik het overkoken (wat een plakkerige rommel!) of het gaat te langzaam en dan wordt het ook nooit echt wat.  Daardoor was ik vervallen in yoghurt, kwark, skyr en - de horror!  - cruesli! In een nieuwe vlaag van gezondheidsinspiratie (al liggen de hardloopschoenen al veel te lang ongebruikt in de kast) ging ik op zoek naar een gezonder ontbijt. En jongens, die heb ik gevonden! Hij kan glutenvrij, lactosevrij, paleo, veganistisch, suikervrij gemaakt worden. Maar hij is bovenal echt ontzettend lekker en eenvoudig om te maken.  Ik neem je mee in een foto-tutorial, die eigenlijk niet eens nodig is, maarja, het is leuk. Dit recept maak je de avond van tevoren. De chiazaadjes zijn dan de hele nacht a...

Keukenavontuurtjes, zoetigheid en aanbiedingen. Drie dingen waar ik wel voor in ben. Dus toen ik de pompoen in de supermarkt zag liggen moest hij in mijn karretje. En eenmaal thuis herinnerde ik me dat ik een recept van een pumpkin pie had gepind. Afgelopen weekend kwam er visite, een goed moment om te bakken. De andere helft gaat de vriezer in, want mijn ouders komen binnenkort. En als iemand een lekkere taart van mij verdiend heeft.... !!! Het recept komt van In my red kitchen . En hier vind je het recept. 's Ochtends was ik een half uurtje bezig om de pompoen te snijden en uit te hollen en in de oven te doen en het deeg voor te bereiden. Tijdens het uurtje wachten ben ik een kopje thee gaan drinken bij mijn buurmeisje. Daarna ben ik nog een goed deel van de middag bezig geweest en de drie uur die ze op de website aangeeft heb ik ook wel echt gebruikt. In plaats van maple sirup heb ik gewoon karamel gemaakt en dat over pecans gegoten, op een bakpapiertje. Mijn karamel ...

Sinds ik zoveel mogelijk suikervrij eet, zijn er een paar producten onmisbaar gebleken in mijn keukenkastjes. Het zijn producten die mij helpen snel een gezonde keuze te maken, zonder veel moeite en nadenken. En dat laatste is vooral belangrijk, want anders grijp ik op zwakke momenten te snel naar ongezonde alternatieven. Want omdat vriend niet suikervrij eet, zijn die ook nog steeds te vinden in huis. En in onze pantry staat ook nog genoeg lekkers uit kerstpakketten. Hieronder vertel ik waar ik inmiddels niet meer zonder kan en hoe ik het gebruik. Eieren . Ik gebruik ze voor zoveel, roerei, pannenkoeken, bananenbrood, gekookt bij een salade. Hiermee kan ik altijd wat lekkers maken. Rozijnen . Een heerlijk zoete toevoeging aan yoghurt, bananenbrood maar ook zo uit de pot. Het gezonde alternatief voor een snoepje. Nootjes . Zo uit de hand, graag gemixt met wat rozijnen. Er zijn ook nog mogelijkheden zoals door bananenbrood e.d. maar dat heb ik nog niet uitgeprobeerd. Ik krijg de ...

Zoals ik al vaker vermeld heb, ben ik niet helemaal suikervrij. Maar ik eet nu wel veel suiker-armer. Bananenbrood gaat er wel in, rijstwafels met pindakaas, salades, 's avonds lekkere verse maaltijden en de laatste tijd ook steeds vaker een smoothie als ontbijt.  Afgelopen weekend maakte ik tijdens de weekboodschappen een gigantische fout: ik kocht alleen spullen voor het avondeten en ontbijt. Voor het ontbijt gooi ik namelijk altijd twee pakken yoghurt in het karretje, en later moet ik meestal nog een pak cruesli (voor vriend) bijkopen. En het avondeten plan ik helemaal uit, recepten zoeken op internet en aan de hand daarvan een boodschappenlijstje maken. De lunch is echter een ondergeschoven kindje. Op maandag en dinsdag is het meestal een salade, de andere dagen lunch ik thuis en dan weet ik altijd wel iets in elkaar te flansen. Die salade, dat was ik even keihard vergeten! Dus ik had niets om een fatsoenlijke salade in elkaar te draaien.  Resultaat, ik moet voor ma...

Het suikervrije leven bevalt me prima, hoewel ik nog niet helemaal suikervrij eet. Er zijn bepaalde voedingsmiddelen die heel lastig te vervangen zijn door suikervrije varianten. Zoals mayonaise, vleeswaren, sausjes. Bij de meeste van die voedingsmiddelen, sausjes bijvoorbeeld, is het ding gewoon dat je het eigenlijk niet moet eten. Het is ook niet nodig. Maar het is wél zo lekker bij een gebakken aardappeltje. Vleeswaren vind ik wel een debacle. Enkele keren per week eet ik een salade als lunch, vooral op stagedagen. Wanneer ik thuis ben eet ik toch meestal gewoon speltboterhammen. En als je al geen zoet beleg erop mag, maar dan ook al geen vleeswaren meer, dan wordt het wel echt lastig. Er zijn ook gemakkelijkere aspecten van het suikervrije leven. Met mijn ontbijt en avondeten heb ik niet veel moeite, behalve sausjes als mayonaise. Ik ontbijt meestal met yoghurt met chia, lijnzaad en rozijntjes. Avondeten maak ik altijd vers, zonder zakjes, pakjes en doosjes dus. Zelf kruiden e...

Na al veel, heel veel, te hebben gelezen over bananenbrood, besloot ik er nu maar eens een te maken. Nu ik suikervrij eet probeer te eten moet ik namelijk zelf mijn tussendoortjes maken. Elk tussendoortje uit de winkel bevat namelijk wel suiker. Behalve dingen als rijstwafels, die ik ook wel eet (met pindakaas bijvoorbeeld, die van de Lidl bevat alleen pinda's en zout). Ik kwam een recept tegen op KellyCaresse, dat vind je hier . Ik ga het hier niet kopiëren, zij hoort de credits te krijgen. Wel wil ik eraan toevoegen dat ik er een kléín beetje palmsuiker in heb gedaan. En ik gebruikte een mengsel van een restje havermout (ong 50 gram, gemalen tot meel) en gewone bloem waaraan ik zelf bakpoeder en baksoda toevoegde. Toen ik dat gedaan had, had ik bijna 300 gram meel! Dat mengde natuurlijk helemaal niet goed, dus toen voegde ik nog een derde eitje toe. Mixen met de mixer lukte helaas helemaal niet, het draaide omhoog, bijna mijn mixer ín. Dus het was een beetje geklungel, ...

Hier in de buurt is een straat vol Turkse winkeltjes. Alhoewel ze niet allemaal Turks zijn. Er zitten groentemannen, slagers, bakkertjes, een supermarktje en een visboer. Geen van allen van autochtone afkomst. En gisteren ging ik er voor het eerst winkelen. Ik weet niet waarom, maar er is voor mij altijd een ontzettende drempel om er voor het eerst naar binnen te lopen. Als blonde kaaskop voel ik me altijd lichtelijk uit mijn element. Maar als ik er eenmaal binnen ben, en iets gekocht heb, is dat voorbij en vind ik het heerlijk om er rond te struinen. Zo kwam het dat ik gisteren voor het eerst met mijn buurmeisje naar die straat fietste. Vanwege de hoeveelheid winkeltjes bij elkaar was het extra spannend. Maar uiteindelijk liepen we gewoon overal naar binnen, prijzen vergelijken en kopen waar het het goedkoopst was.  Ik had niet zo heel veel en ik was in totaal maximaal €7,00 kwijt. In de gewone supermarkt had het me veel meer gekost!  Kort uit herinnering ...

Geen nieuwe uitvinding onder de zon, maar wel mijn idee over deze zogenoemde lekkernij.  Ooit maakte ik eens frietjes van zoete aardappel, nadat een toenmalige huisgenoot er lyrisch over was geweest. Ik heb het toen geprobeerd en vond het niet te eten! Terwijl ik gekookte zoete aardappel juist lekker vond.  Kort geleden maakte ik een ovenfritatta waarin ook zoete aardappel zat. En denkend aan de recepten voor zelfgemaakte chips, besloot ik met de dunschiller een paar plakjes apart te houden. Inmiddels zijn die de oven in geweest en opgegeten.  Hoe? De dunne plakjes op bakpapier, beetje olie eroverheen met een bakkwast, zout eroverheen en in de oven. Mijn oven stond op 180 graden en ze zaten er ongeveer een kwartier in.  Wat ik ervan vond?  Hm, niet echt. Laatst in een restaurant vond ik ze wel lekker. Nu ook. Maar toch die gebakken-zoete aardappel smaak. Mwah, doe mij tóch maar gekookte aardappel.  Overigens maakte ik hierna nog...

Dus, ik wil suikervrij gaan eten. Eerste pitstop, waar moet ik op letten? Kijkend in mijn eigen keukenkasten zie ik kristalsuiker, basterdsuiker en poedersuiker. Niet dat die veel gebruikt werden, nu dus helemaal niet meer. Maar dat zijn lang niet de enige vormen van suiker, daar ben ik allang achter.  Geraffineerde versus natuurlijke suiker Het lastige is, dat je niet alle suiker kunt vermijden. De gemakkelijkste reden: in fruit zit ook suiker, maar wel goede. Oké, je hebt dus natuurlijke suiker en geraffineerde suiker.  Het grote verschil is dat geraffineerde suiker ontdaan is van alles dat ook maar een beetje goed is: vezels, vitamines, mineralen. Dat heeft dus geen enkele voedingswaarde. De pure suiker wordt ook nog eens razendsnel in je lichaam opgenomen wat zorgt voor sugarhigh's en de daarop volgende dip. Natuurlijke suikers zijn verbonden aan vezels, vitaminen en mineralen, wat ervoor zorgt dat het allemaal voorspoedig verwerkt wordt in de lichaam.  Tij...

Al een tijdje heb ik een onwijze drang om gezonder te eten. Zo schreef ik al dat ik het wilde proberen met Bodieboost, blogde ik over hoe ik daarmee startte en gaf ik een update  toen het een dag goed ging. Best een uitzonderlijke dag hoor, het blijft voelen als een dieet en daar staat mijn hoofd niet naar. Maar nog steeds knaagt er iets aan me dat zegt "ik wil gezonder eten!" En daarbij wil ik geen hele voedselgroep weglaten, zoals koolhydraten ofzo. Want dat lukt me nooit en houdt ik toch niet vol. En waarom zou ik dat doen? Er zijn genoeg gezonde opties in die voedselgroep. Er is echter iets, je zou het een voedselgroep kunnen noemen, wat ik best zou moeten kunnen missen. Suiker. Inmiddels is er steeds meer te lezen over hoe slecht het is. Maar voor mij is het vooral het gevoel dat ik de laatste tijd heb dat ik er verslaafd aan ben. Als ik een koekje eet, volgen er ongetwijfeld meer. Dus ik ben in dubio. Zal ik suikervrij gaan eten? Even wat ervaringen en bronnen ...

De week twijfelde ik al over het gerecht. Een curry. Wij houden beiden niet echt van pittig of Aziatisch voedsel, maarja, die kokosmelk van de week ervoor moest op. Veel kruiden en ui in een hakmolentje verder, vond ik het al niet lekker ruiken. Goed, toch kalkoen aangebakken, in de slowcooker, kruidenpasta erbij, kokosmelk erbij, nog een beetje water, en wachten maar. Later wat rijst bij gekookt en klaar was onze maaltijd. Kort samengevat? Het was heet, pittig, smakeloos. Ik proefde helemaal niet behalve pittigheid. Ik miste groente. Ik vond het absoluut een misser. Ik zat niet eens vol toen het op was. Het liefst had ik nog een frietje en een kaassouflé gehaald, maar mijn vriend wilde het niet gaan halen. En ik ook niet, haha. Ook dit recept komt uit  500 slowcooker recepten . Helaas zijn ze dus lang niet allemaal lekker, die 500 recepten. Maar goed, dat is natuurlijk te verwachten, zoveel mensen zoveel smaken. De foto's:

Whoops, weer geen foto's van het gerecht. En eigenlijk weer omdat we gasten hadden en ik uiteindelijk gewoon zonder na te denken alles op tafel zette en het weg was voor ik ook maar aan foto's gedacht had. Het was gelukkig geen recept waarvan een foto onontbeerlijk is, iedereen kan zich namelijk wel voorstellen hoe kipsaté zonder stokjes eruit zien! Ik bakte de kip aan, waarschijnlijk te lang. Want hoewel onze gasten aangaven het lekker te vinden, vond ik de kip een klein beetje droog. De pindasaus maakte ik ook helemaal zelf, met behulp van een beetje pindakaas, maar verder veel kruiden, sojasaus, kokosmelk en dergelijke. Het recept kwam weer uit  500 slowcooker recepten . Terwijl ik in eerste instantie dacht dat het boekje helemaal niet leuk was, heb ik er toch al een paar keer lekker uit gekookt. We aten er zelfgemaakte frietjes uit de oven en sla bij. Mini-receptje voor de frietjes: Snijd aardappelen in frietjes en leg op bakpapier op een ovenplaat. Olie erove...

Uit het receptenboekje   500 slowcooker recepten haalde ik voor week 5 een toetje, en wel; worteltaart!! Nu was het hoofdingrediënt zéker geen wortel. Dat was suiker, surprise surprise. En het glazuur bovenop? Ook vooral suiker, met een beetje sinaasappelsap. Wat hebben we ervan gesmuld! Hij was natuurlijk heerlijk zoet met vrij weinig wortelsmaak. Het sinaasappel was wel te proeven. En de walnootjes waren ook een goede toevoeging. Wat ik wel leerde: de slowcooker kookt niet gelijkmatig. Eén kant van de taart was namelijk zwart terwijl de andere kant best wat langer had gemogen. Normaal gesproken met vloeibare gerechten niet zo'n probleem, echter bij een taart zal ik er de volgende keer aan proberen te denken om de binnenschaal halverwege de kooktijd om te draaien. En dan nu de foto's om bij weg te kwijlen (jeej, ik dacht eraan ^_^ ). Het glazuur kon ik zo uit het kommetje eten. Gelukkig eerst de taart versierd en daarna alleen de restjes uit het kommetje geschraapt...

Week 5 alweer. Ik blijf experimenteren. Helaas is het niet allemaal rozegeur en maneschijn. Bummer. Deze week hebben we een goede biefstuk verpest :P Eigenlijk had ik dat natuurlijk gewoon kunnen weten. Ik houd erg van rosé biefstuk. Goed rood van binnen. Tja, als je het dan gaat slowcooken.... Ik maakte "Philly Cheesesteaks" die ik via Pinterest vond, op  deze  website. Hier staat het recept ook. Ik deed het toch íéts anders. Wel, eigenlijk alleen de kaas. Ik deed geraspte kaas op de broodjes. En Nederlandse kaas natuurlijk, want dat Amerikaanse spul kan ik hier niet vinden (..voor een normale prijs). De biefstuk was wél mals. Heel mals. Absoluut niet taai. You get it. Maar terwijl Amerikaanse recepten naar mijn idee/mening altijd heel gekruid/op smaak gebracht/met veel saus zijn gemaakt, vond ik deze best saai. De kaas moest het hem waarschijnlijk doen. Het was weer een gezellig experimentje. Maar mijn wraps met rosé biefstukreepjes uit de koekenpan met sla, a...

Week 3 is niet vergeten! Maar vriend "kookte" die dag, en hij geeft me het recept maar niet -_- komt er dus nog aan. In week 4 gebruikte ik het kookboek 500 Slowcooker Recepten (affiliate link) voor het recept. Daarin zag ik namelijk een recept voor risotto! Hoe te gek is dat? Niet meer drie kwartier staan roeren, maar gewoon winkelen en bij thuiskomst lekker risotto eten! Tegen het einde van de kooktijd deed ik er spinazie en kaas doorheen, even doorroeren (hé, toch even geroerd) en nog wat laten pruttelen terwijl ik de tafel dekte. Helaas zag ik in de pot dat het toch een beetje aangebakken was, ik wist niet eens dat het mogelijk was. En ik had al zo'n vermoeden dat het er te lang in gezeten had door de textuur. Maarja, we eten risotto! Ik had er toch zin in. Bij de eerste hap, een kleine teleurstelling. Lijkt net of ik pap zit te eten. Dat vind ik 's ochtends wel lekker, maar als avondeten? Nouja, de smaak was wel prima. Maar die begon helaas ook ste...

Deze week kwamen mijn ouders, de ouders van mijn vriend en zijn tante eten en borrelen. We hadden ze uitgenodigd als soort nieuwjaarsborrel. Onze ouders hebben elkaar al gezien met de verhuizing, en jaren geleden eens toen ik met zijn familie op vakantie was geweest en ze me bij mijn ouders afzetten. Het leek ons leuk dat ze elkaar weer eens zouden zien en wat beter leerden kennen. Aangezien het goed gaat tussen vriend en mij, is dat natuurlijk wel leuk. Voor het avondeten wilde ik eigenlijk marokkaanse gehaktballetjes maken, met lamsgehakt. Maar ten eerste kon ik geen goed recept vinden, ten tweede was lamsgehakt voor 7 personen wel erg duur. En op dit moment past dat niet in ons budget. Dus het werden rundergehaktballetjes in tomatensaus met couscous en een salade. Gehaktballetjes uit de slowcooker: 800 gram rundergehakt (had best een hele kilo mogen zijn) een ei een lepel paneermeel peper, zout, een theelepel komijn Tomatensaus: een rode ui een paar teentjes knofloo...

In week 1 kwamen vrienden eten, een stel jongens. We wilden iets lekkers en makkelijks op tafel zetten en ik wilde natuurlijk graag mijn nieuwe CrockPot gebruiken en showen.  We maakten -heel stoer en mannelijk ;)- spareribs! En makkelijk was het!  Recept:  Koop rauwe spareribs van de vleesafdeling. Peper en zout erop. Even aanbakken in de pan. In de slowcooker leggen. Twee flesjes barbecuesaus eroverheen. CrockPot aan. Klaar.  Daarbij aten we frietjes en worteltjes uit de oven (aardappels in frietjes snijden, worteltjes in de lengte doorsnijden, olie peper en zout erover en in de oven). Ik heb een hoop foto's van de avond, maar niet van het eten. Met 5 jongens aan tafel was het snel op.  Wel kan ik vertellen dat het heerlijk malse spareribs waren! Bij het scheppen uit de slowcooker vielen er al botjes uit het vlees. Hmmm.... Dat beloofde al veel goeds!  Toch zie ik dit als opstapje. De volgende keer ga ik natuurlijk zelf saus m...

Eerder schreef ik een introductie van mijn nieuwe Crock Pot . De uitdaging is nu om er ook uit te gaan koken. Daarom maak ik er een challenge van: In het jaar 2014 wil ik elke week minstens één gerecht uit de CrockPot maken! Na even nadenken over deze challenge, kom ik al tot flaws. Dus, even wat handvaten voor mezelf: Aan het eind van 2014 heb ik minimaal 52 gerechten/recepten uit de CrockPot op mijn blog staan. Als ik een week op vakantie ga, maar ik dat goed door de week ervoor of erna een extra gerecht te maken. Oké, daar ga ik dus een beetje smokkelen. Dubbele gerechten mogen, maar wel met een variatie. Niet precies hetzelfde. Het idee van deze challenge is dat ik mezelf uitdaag om recepten op te zoeken én uit te proberen. Dus als ik elke week hetzelfde maak, zou deze challenge alsnog mislukken. Ik mag alleen recepten posten die ik zélf gekookt heb. Hopelijk ga ik mijn slowcooker in 2014 vaker gebruiken dan 52 keer. Maar ik moet de challenge natuurlijk wel realistis...